Jubileumconferentie 'Changemakers aan zet, bouwen aan een civil society'
Op dinsdag 25 oktober toverde Importante het Nutshuis om tot een ware bouwput. We daagden 80 bevlogen burgers en beleidsmakers uit mee te bouwen aan de zogenaamde Civil Society.
Charlie Orega - directeur van Importante - opende de middag met een warm welkom en een toelichting op het thema. Net als de andere dames van Importante was ze uitgedost in bouwvakkerskleding. Daarmee onderstreepten zij de kracht van Importante; jarenlange ervaring, voeten in de klei, lef tonen, wendbaar zijn en vooral uitgaan van kansen en niet van problemen. Zo zal Importante ook de op hande zijnde verschuiving aangaan naar de civil society, de maatschappij waarin burgers in de eerste plaats zélf verantwoordelijk zijn voor elkaars welzijn. Importante heeft de afgelopen 10 jaar veel kennis opgebouwd over het emanciperen van vrouwen en methodieken ontwikkeld waarmee vrouwen zelf beter hun kansen kunnen benutten en ontwikkelen. Ook het verbinden van organisaties is een vrucht van 10 jaar Importante. Het aantal bekende vertegenwoordigers van (zelf)organisaties in de zaal was een duidelijk bewijs.
Daarna liet wethouder Karsten Klein zijn licht schijnen op vrijwilligerswerk en belichtte hij zijn rol als changemaker voor de WE CAN campagne. In navolging van Charlie benadrukt hij hoe belangrijk emancipatie is; dit moet verankerd zitten in de maatschappij. Jarenlang is er sprake geweest van een big society waarbij de rol van de overheid erg groot was en veel geregeld werd voor de mensen. De burger voelde zich niet meer verantwoordelijk. Daarin is nu de grens bereikt. Redenen hiervoor zijn o.a. de marktwerking en de bezuinigingen. Karsten Klein voelt zich verbonden met de WE CAN Campagne, omdat hij via de politie veel casussen onder ogen krijgt waarbij sprake is van geweld tegen vrouwen. Op de vraag of hij een bevlogen burger is geeft hij aan dat hij daarom in de politiek is gegaan.
In de daaropvolgende talkshow discussieerden Ramon Hamar de la Brethonière (Gemeente Den Haag), Renze Portengen (OCW), Charlie Ortega (Importante) en Nathaly Mercera (Importante/WE CAN) met elkaar over de kracht en mogelijkheden van een civil society.
Onder leiding van dagvoorzitter Anouschka Laheij ontrafelden zij - samen met het publiek - wat we van vrijwilligers mogen verwachten en wat juist niet. Hoewel dit een haast onmogelijke opgave bleek, werd wel duidelijk dat er sowieso een grote taak blijft voor ondersteunende professionals. Immers, vrijwilligers zijn aanpakkers maar geen vakkrachten of managers.
Enkele opmerkingen:
- Het bereiken van jongeren vereist een aparte aanpak (blijkt uit het werven van jongeren voor de WE CAN Jongerencampagne. Hiervoor moet een groot netwerk worden aangeboord, bijvoorbeeld via sleutelfiguren, jeugdwerkers, scouting, scholen, verenigingen.
- Vanuit landelijk perspectief: moeilijker om jongeren te bereiken. Om 14/15 jarige meisjes aan te spreken en erbij te betrekken kan het beste via social media.
- Flexibeler inzet vrijwilligers (inspelen op vraag/aanbod). Elke week opdraven op een vast tijdstip past niet bij de tijdgeest.- Het blijkt dat burgers best bereid zijn te investeren als je laat zien wat het de burger zelf oplevert.
- Vanuit emancipatiegedachte kijken: mensen willen hun leven zelf inrichten (keuzes maken). Als keuzes aansluiten waar op je belevengswereld, leidt dit tot persoonlijke groei/ontwikkeling.
- Veel voorzieningen worden wegbezuinigd. Kijken waar behoefte aan is en hoe dit op te pakken (denken vanuit mensen).
- Banden aangaan met het bedrijfsleven. Voorbeeld: Eigen Kracht Conferentie waarbij gebruik wordt gemaakt van het mobiliseren van het eigen netwerk.
- Professionele ondersteuning blijft nodig om burgers te begeleiden
- Zelforganisaties heel belangrijk.
Na de talkshow gingen de deelnemers in groepen uiteen voor een workshop naar keuze.
Ramon Hamar de la Brethonière zette het gemeentelijke perspectief uiteen. Hij vertelde over de verschuiving van verzorgingsstaat naar participatiemaatschappij: een samenleving waarin mensen actief deelnemen, klaar staan voor elkaar en zich inzetten voor een ander, de buurt of de vereniging. Het beleid van de gemeente Den Haag richt zich namelijk op deze transformatie. Hij liet zien welke rol vrijwilligers in de gemeente (kunnen) spelen, hoe je ze bevlogen houdt en welke mogelijkheden Welzijn Nieuwe Stijl hierin biedt.
Raymond is sr beleidsadviseur bij het programmabureau Welzijn en als zodanig betrokken bij het samenstellen van nota’s. Het Welzijnsprogramma 2011-2014 (onderdeel van de WMO-nota), waarin het beleid van de gemeente inzake verzorgingsstaat naar participatiemaatschappij staat opgenomen is te vinden op www.denhaag.nl onder RIS180162. In deze nota worden 3 prioriteiten aangegeven. Er is meer geld beschikbaar op stadsdeelniveau voor vrijwilligersactiviteiten. Burgers worden gestimuleerd, zonder het opgeheven vingertje)om vrijwilligerswerk te doen (ook mensen met een uitkering). Zie ook de powerpoint presentatie.
Tijdens de discussie met de zaal komen onderstaande reacties:
- Er zijn burenhulpcentrales: deze zijn een groot succes, omdat er wordt ingespeeld op vraag en aanbod.
- Het moet duidelijk zijn waarin een vrijwilliger goed is (benoemen/specificeren). Kan via talentenscan bij HOF.
- Ervaring m.b.t. vrijwilligers in de buurtkamers: op behoefte inspelen en daarnaast vrijwilligers veel verantwoording geven.
- Voor wat betreft vrijwilligers met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking: beroepskracht ondersteunt project, bij activiteiten die daaruit voortvloeien deze vrijwilligers zoveel mogelijk volwaardig laten meedraaien.
- Uit onderzoek van de gemeente blijkt dat burgers eerder hulp vragen aan mensen die in dezelfde situatie zitten.
- Veel vrijwilligers hebben 'bagage'. Probleem hierbij is dat er te weinig tijd is om deze mensen begeleiding en structuur te geven.
- Advies vanuit MSS (Maatschappelijk Steun Systeem): Bij het participeren van 'kwetsbare' mensen kijken wat de GGZ kan betekenen. Uit ervaring blijkt dat het helpt om openheid te geven over de persoonlijke situatie.
Het landelijke perspectief werd belicht door Anita de Groot en Els Veenis van de Directie Emancipatie van het ministerie van OCW. Zij zetten een duidelijk verhaal uiteen over de landelijke jongerencampagne ter bevordering van (seksuele) weerbaarheid (zie ook powerpoint prestentatie). Aan de deelnemers werd gevraagd mee te denken over middelen die jongeren kunnen inzetten om tijdens de campagne zoveel mogelijk jongeren te bereiken. En waarmee ze andere jongeren aan het denken kunnen zetten over discriminatie, anderen respecteren, voor zichzelf opkomen enz. N.a.v. de ideeën die de aanwezigen aandroegen ontstond een goede discussie. Vanuit het publiek werd ook de link gelegd naar het project WE CAN Young van Importante, waarbij enkele tientallen leerlingen van verschillende middelbare scholen, waaronder het Maerlant Lyceum, bij elkaar komen. Tijdens deze bijeenkomsten zullen de leerlingen van gedachten wisselen, brainstormen en een campagne opzetten. Dus vóór jongeren, dóór jongeren. Ook een goede zet dus op weg naar een civil society!
Nathaly Mercera en Charlie Ortega van Importante lieten zien wat het in de praktijk betekent om burgers te werven, te enthousiasmeren en te behouden voor vrijwilligerswerk. Zij presenteerden hun bevindingen aan de hand van de praktijkcase, het project WE CAN Young, waarvan Importante landelijk coördinator is. Hierin maken jongeren zich sterk voor het stoppen van geweld tegen vrouwen en meiden. Zij lieten zien wat het in de praktijk betekent om het beste uit mensen te halen en daarmee een 'civil society' creëren. Kijk bij nieuws en agenda voor meer actualeiten over WE CAN Young.
Tips voor een civil society
Nog enkele tips die we opvingen tijdens de conferentie:
- Talenten zichtbaarder maken
- Vrijwilligerswerk moet aansluiten bji talenten en ambities van mensen.
- Geef positieve aandacht aan rolmodellen.
- 12-18 jarigen worden getriggerd door de groep. Spreek de groep aan en werk met groep (WE CAN Young).
- Meer aandacht voor georganiseerd vrijwilligerswerk.
- Mensen in de stad laten weten wat er is: platform geven.
En een hele mooie: ervoor waken dat vrijwilligerswerk geen eindstation is, maar een vorm van participatie.
We besloten de dag met een bijzonder geslaagde netwerkborrel. 'Bouwvakkers' - gehuld in feestelijk roze - spoorden de deelnemers aan in een 'bouwboekje' nieuw verworven contacten te noteren.
En dat werd grif gedaan. Het was al met al een zeer constructieve middag!
Tot zover de eerste impressie, dit verslag wordt nog verder uitgebreid.
